Kadim Mezopotamya'ya yolculuk

Posta Gazetesi'nin Cumartesi eki "Cumartesi Postası" yazarı Derya Coşkundeniz, hafta sonunda Nusaybin ve Mardin'i gezdi.

24 Ağustos 2014 Pazar 16:51 < YAZILAR
Nusaybinim.com Haber Servisi
Posta Gazetesi'nin Cumartesi eki "Cumartesi Postası" yazarı Derya Coşkundeniz, hafta sonunda Nusaybin ve Mardin'i gezdi.
Coşkundeniz 'Cumartesi Postası'ndaki köşesinde 'Kadim Mezopotamya'ya yolculuk' konulu bir makale kalame aldı.

Derya Coşkundeniz
Kadim Mezopotamya'ya yolculuk

Ağustos’un ortasında Bodrum, Çeşme gibi tatil yerlerine gitmek varken ben büyük bir heyecanla soluğu Güneydoğu’da aldım. Amacım Mezopotamya’nın kadim uygarlıklarını sadece gezerek değil, arkeolojik kazılara katılarak da keşfetmek. Bu müthiş deneyimi sizlerle paylaşmak bana büyük keyif verecek.

Masalcılar ve Nasra Nine
Yolculuğumuz Mardin’den başlıyor. Mardin daha önce de geldiğim, güzelliğine vurulduğum bir şehir. Ben oraya ‘masal şehri’ diyorum. Tüm gece, dolunayın aydınlattığı Mezopotamya’nın uçsuz bucaksız ovalarına bakarak gerçek masalcılardan en kadim hikayeleri dinleme şansına erişen ender kişilerden olduk. Sabah uyanır uyanmaz soluğu Nasra Nine’nin evinde aldık. Nasra Nine (Nasra Çilli) 95 yaşında bir Süryani. Babadan kalan basmacılık sanatını devam ettiriyor. 150 yıllık ahşap kalıplar, 70 yıllık fırçalar ve kullandığı kök boyalarla patiska bezlere ruh üflüyor adeta. Yaptığı sanat hem bölgedeki hem de dünyanın dört bir yanındaki kiliseleri süslüyor.

Nusaybin’de hüzün kokusu
Nusaybin ismi Nasipler Kapısı anlamına gelen ‘Nasibeyn’den geliyor. Suriye için bir zamanlar nasipler kapısı olan Nusaybin artık onlara kapalı. Sınır kapıları açık olduğunda cıvıl cıvıl olan ilçenin iki yanı, şimdi ayrı düşmüş kardeşler gibi birbirine uzaktan, hüzünle bakıyor. İneklerini otlatan küçük bir çoban ve hemen arkasında uzanan mayın tarlasının görüntüsü içimize işliyor.

Beyaz Su-Gırnavaz
İlçenin en güzel oteline gidiyoruz. Yeni açılmış pırıl pırıl bir otel, Kasrı Serçehan. Bir kaç saat dinlenip akşam yemeği için Nusaybin’in en serin noktasına, Beyaz Su’daki Bahoz’un Yeri’ne atıyoruz kendimizi. Hava sıcaklığı Nusaybin’de 42 derece iken Beyaz Su’da 35... Közlenmiş cevizi ilk defa burada tadıyoruz ve keyiften uçarak otelimize dönüyoruz.

Şahmaran bereket getirir
Yılanların kraliçesi Şahmaran’ın, hayatını kurtardığı insanın ihanetine uğradığı kadim hikayeyi duymuşsunuzdur. Hikaye; ihaneti, bilgeliği, iyiliği ve kötülüğü anlatır. Anadolu’da evlere asılan Şahmaran motifinin bolluk, bereket getirdiğine ve kötülükten koruduğuna inanılır. Mardin’in hangi köşesine gitseniz Şahmaran motifleriyle karşılaşırsınız ama bir Şahmaran ustasıyla tanışmak herkese nasip olmaz. Ebu Burak’ın yaptığı motiflerin eşsizliği, bir yaptığını bir daha yinelememesinden geliyor.

Mor Yakup Manastırı
1717 yıllık Mor Yakup Manastırı’nın kapısındayız... Burada yaşayan Süryani dostumuz Daniel’in ikram ettiği çayı içerken bir yandan da kendisinden Mor Yakup’u dinliyoruz. Manastırdaki kazı bu seneye kadar devam ediyormuş fakat ödenek bittiği için yarım kalmış. İsyan ediyoruz içimizden. Böylesi bir zenginliğin toprağın altında kalmasına nasıl izin veriyorlar acaba?.. 23 yılda tamamlanmış manastır, üniversite olarak hizmet vermiş yıllarca. Mor Yakup’un öğrencisi Mor Efrem ilk profesörüymüş bu okulun. Tıp, hukuk, astronomi, felsefe, mantık, geometri gibi dersler verilirmiş. İlk üniversitenin Harran’da olduğu söylense de burasının önce olduğu iddia ediliyor.

Selçuklu ve Artuklu dönemi kazıları
Mardin Müzesi Başkanlığı’nda müzeyi temsilen katılan Arkeolog Mesut Alp, Prof. Dr. Gülriz Kozbe’nin bilimsel danışmanlığı ve Şırnak Valiliği ile Cizre Kaymakamlığı’nın maddi desteği sayesinde yapılan kazıyı ziyaret etmek için sabahın 5’inde Dicle kenarındaki kazı bölgesinde alıyoruz soluğu. Arkeologların hakkı ödenmez. Hava bir kaç saat sonra 50 dereceyi bulacak, o yüzden sabaha karşı kazıya başlamaları gerekiyor. Kimi çapayla, kimi kürekle kazıyor, kazma vuramayacak kadar hassas bir yerde olan da süpürgeyle üstteki toprağı atıyor. Günler, aylar ve yıllar alıyor bir şeyi gün yüzüne çıkarmak. Kazdıkları alanın bazı bölümlerinde 30 santimetre üstü Selçuklu dönemine aitken, 30 santimetre altı Artuklu dönemine girebiliyor. O yüzden derine inmeden belli bir seviyede kazmak zorundalar, yoksa hepsi birbirine girebilir. Çıkan en küçük parçalar bile numaralandırılıyor ve poşetlenip kazı evine yollanıyor. Tek tek yap-bozun parçaları aranıyor, tarihleniyor, mümkünse birleştiriliyor. Çılgın bir iş fakat heyecanını anlatmaya kelimeler yetmez. Her çıkan eşyanın bir de hikayesi çıkıyor gün yüzüne. Sadece toprağa dokunmuyorlar, tarihe ve onların hikayelerine de dokunuyorlar. Kazı evinde her sorumuzu sıkılmadan yanıtlayan pırıl pırıl, gencecik arkeolog arkadaşlarıma bizi böyle bir serüvene şahit ettikleri için ne kadar teşekkür etsek az. Bu özel geziyi bizim için daha da özel hale getiren danışmanımız Arkeolog Mesut Alp’in hakkı ise ödenmez.
10752 defa okundu.
DÖVİZ KURLARI
USD 3.7964     EURO 4.6593     IMKB 112159     ALTIN 163,629    
NUSAYBİN