Bê Pirs û bê pirsyar

Gelî hevala hûn gepa dixwin û radizin,
Hema ez û welat ji we pir bigilî û gazin.

Ev cûbirê ketin nava bexçê gula, kirin hişk,
Bû bahsa xaînê wek tûpışk, têne me bi unguşk.

Ev xaîn milet, adû qewmê gel firoş, rûreş,
Ev diz û keleş, hûn bi ware bûne parî xweş.

Evan rovîyê qula, çekurxwer û nebedî,
Kirin nobedarê  pêwendî,  bûna lewendî.

Ev hinek  eware,  diz û qewad û pîs nefer,
Welat parêz û şoreşger, ji malê kirin der.

Di dest pêkê de, me dikir ew dawakî Kurdî,
Bi girtin û kuştin,  em lihev dibûne xwedî.

Ev serdar mane bê his û bê deng û bê goman,
Hin bûn diz, hin şêx û mela  axa û cerdevan.

Em man livê navê, xwe hildidin li ber tavê,
Ew bûn xwedyê silavê, em bûna ê jinbavê.

Me gelekî kir xebat û lêkolîn, em bezîn,
Ev tirsonek paşde gav avêtin  tevî revîn.

Ji mere  hiştin tevî  kul û derd jan û şîn,
Em li hekîm geran, heta laleş û efrîn.

Herî me didît  yekî  Kurd, hem fêris û merd,
Tevî wekî min xemgîn, her bi kul û bi derd.

Tev ji Cizîr û Amed Dêrsim Serhed û Wan,
Rabin ser lingan wekî seyîdê dilciwan.