Em xwedî al in!

Ev  dused  sal mijek  tarî  dibarî,
Wisa  dijwar  û  tûj  tevî  bi jahrî,
Lime  bû  nexweşî derd  û  hejarî,
Em tevan  helandin  ev  bû zordarî !
 
Me  hebû  welatekî  bi kar û bar,
Derketin Îtaatçî  ewin Tatar,
Ev welat  xerakirin  ew bûn neyar,
Li ser serê me bûne desthilat dar.
 
Windakirin  ew Ala meyî  rengîn,
Dilê  me  kirin jan  û  derd tev  birîn,
Di mede  neman  bahwerî  û  yeqîn,
Nayê  hesab  ew  jan û derd  ku me dîn.
 
Min dît  sitêrkek  derket  ji  Rojhilat,
Şewq  û  şemal  dabû  birc û xelat,
Ev  gul û çîçek vebûn  tevî  nebat,
Roj bi roj  baldibûn reng  didan  welat.
 
Welat  dengek  dabû rengê  biharê,
Me  Ala  rengîn  bilind  kir vê  carê.
Wê  bimînê heta  hetayê nayê  xwarê,
Xaîn  bes,  bi dijmin re  nek  bazarê.
 
Me hey  welatek  bi ebor  berfereh.
Heye  Serokek  bi text  û  tac û dergeh,
Ji  bav û kal  birûmet  ne îro û deh,
Destpêk û  xebat  hezar nihsed û neh.
 
Xwedî  rêz û pêşmerge û  netewin,
Xwedyê  Kurd û Kurdîstan herî  ewin,
Nebaş bo wan  çi bêjin,  tev  derewin,
Kurdê  asîl werin,  lê  xaîn  newin.
 
Mala Barzanî’yan tevî mêrin,
Di sîyaset û şorşêd wekî şêrin,
Eslû asaletê wan wekî zêrin,
Her rastî derdixin ew naveşêrin.
 
Ê ku lêkolîn dikê dilciwana,
Jêre seyrangeh gul û gulîstana,
Welat deşte hem çiya hem zozana,
Kurdno  werin, ji tevara mekana.